عکس از محمود رضا کلاری 9 مارس 1980 لانه جاسوسی - سفارت آمریکا
یكشنبه 13 آبان 58 (4 نوامبر 1979) در تاریخ انقلاب، روزی بزرگ و فراموش نشدنی است. روزنامه اطلاعات مورخ 14 ابان 58 در صفحه دوم خود، شرح وقایع آن روز را اینگونه گزارش میكند:
«ساعت ۱۰و ۳۰دقیقه صبح گروهی (حدود 400 نفر) از دانشجویان (كه از یك چهار راه قبل از سفارت آمریكا شروع به حركت كرده بودند) كه در حال شعاردادن در خیابان آیت اله طالقانی به سوی دانشگاه (تهران) در حركت بودند هنگامی كه جلوی در اصلی سفارت آمریكا رسیدند، مسیر خود را تغییر دادند و پس از گشودن زنجیرهای این در به داخل سفارت رفتند. در همان زمان گروهی از دانشجویان نیز از دیوار خود را به داخل سفارت رساندند و پیشروی به سوی ساختمانهای داخلی سفارت را آغاز كردند. از همان لحظههای اول تصرف سفارت آمریكا، گروههای مختلف مردم در مقابل در سفارت اجتماع كردند و به دادن شعارهای ضد آمریكایی میپرداختند دانشجویان در سه بیانیهای كه تا ساعت 18 (همان روز) از طریق بلندگو پخش كردند، اعلام كردند كه ساختمان اصلی سفارت تا ساعت 15 به تصرف كامل درآمد... دانشجویان اعلام كردند كه هر چند تصرف ساختمان با مقاومت سه ساعته و همراه با پرتاب گاز اشك آور از جانب تفنگداران آمریكایی بود، هیچ گونه آسیبی به طرفین وارد نیامد.
از ساعت 16 (همان روز) آزاد كردن گروهی از ایرانیانی كه به عنوان ارباب رجوع یا كارمند در داخل سفارت بودند آغاز شد و آمریكاییان را با چشم بسته به محل دیگری منتقل شدند.»
پیش از آنكه دانشجویان اصلی سفارت برسند، دیپلماتهای آمریكایی، مقداری از اسناد را در دستگاههای مخصوص خرد كن ریختند و ازبین بردند و مقدار زیادی از اسناد را نیز سوزاندند و به خصوص نوارهای میكروفیلم و حافظههای كامپیوتری را نابود كردند.
كارتر در كتاب خاطرات خود میگوید: «4 نوامبر 1979 (13 آبان 58) تاریخی است كه من آن را هرگز فراموش نخواهم كرد... ما شدیدا نگران بودیم» وی میافزاید: «در روزهای نخست تصور میكردم گروگانها به زودی آزاد خواهند شد، اما پس از آنكه بازرگان، نخست وزیر دولت موقت در كوششهای اولیه خود برای آزادی گروگانها با شكست مواجه شد، نگرانی ها افزایش یافت.»
در بین حاكمان دولت آمریكا نیز در مورد راه برخورد با ایران اختلافاتی پیش آمده بود. گروهی به نمایندگی سایروس ونس وزیر خارجه، راههای دیپلماتیك و گفتگو و در نهایت تحریمهای اقتصادی و پروازی را پیشنهاد میكردند و گروهی دیگر به رهبری زیبیگینو برژینسكی مشاور امنیت ملی، دخالت نظامی را برای حل مساله گروگانگیری لازم میدانستند. این اختلاف تا به آنجا پیش رفت كه سایروس ونس پس از حمله نظامی آمریكا در صحرای طبس كه منجر به شكست آمریكا شد، استعفا كرد.
منبع :
بازخوانی روند و پیامدهای تسخیر لانه جاسوسی آمریكاسایت کوربیس: 4 نوامبر 1979 تهران - ایران . این عکس در اولین روز اشغال سفارت آمریکا در ایران (لانه جاسوسی) گرفته شده است . این عکس توسط خبرگزاری یونایتد پرس و پس از اینکه FBI انتشار آنرا بلامانع اعلام کرد، منتشر شد. البته این عکس قبل از آن توسط ایرانیها به آمریکا فروخته شده بود.
5 نوامبر 1979 تهران ایران یکی از گروگانهای زن آمریکایی در حال خروج از ساختمان سفارت آمریکا در حالیکه توسط یک خانم دانشجوی با حجاب مراقبت میشود. عکس توسط دانشجویان مسلمان
7 نوامبر 1979 تهران - ایران تصویر یک گروگان آمریکایی که توسط دانشجویان مسلمان گرفته شده است.
9 نوامبر 1979 - تهران - ایران تظاهرات دانشجویان و به آتش کشیدن پرچم آمریکا بر فراز سفارت آمریکا (لانه جاسوسی) پس از اشغال سفارت و به گروگان گرفتن حدود 60 نفر آمریکایی.
19 نوامبر 1979 تهران - ایران - کنفرانس خبری ساعاتی قبل از آزادی گروگان های آمریکایی
نوامبر 1979 تهران -ایران آزاد سازی 13 گروگان از 63 گروگان آمریکایی دو هفته بعد از دستگیری. کنفرانس خبری قبل از آزادی
20 نوامبر 1979 تهران - ایران سید احمد خمینی در کنار 5 گروگان آزاد شده در فرودگاه مهرآباد.
اسامی این 5 تن : Lloyd Rollins; David Walker; Wesley Williams; Joseph Vincent; and James Hughes.
1 ژانویه 1979 جاسوسان آمریکایی
24 دسامبر 1979 دو گروگان آمریکایی در حال خواندن کارت های تبریک کریسمس
1 فوریه 1980 واشینگتن دی سی آمریکا . جیمی کارتر در حالیکه بین 6 آمریکایی آزاد شده در سفارت کانادا قرار دارد و خوشحال به نظر میرسد.
Kathleen Stafford, Henry Lee Schatz, Joseph Stafford, President Carter, Cora Lijek, Mark Lijek, and Robert Anders
21 ژانویه 1981 فرانکفورت آلمان غربی 3 آمریکایی از 52 آمریکایی آزاد شده نفر بالایی Jerry Plotkin می باشد.
روایت تازه از تسخیر لانه جاسوسی آمریکاوبلاگ معصومه ابتکار13 آبان 58 به روایت معصومه ابتکار تصاویر از سایت کوربیس